กว่าจะมาเป็น suparaporn.com

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

ครั้งแรกที่ฉันได้เข้าไปในเว็บไซต์แห่งหนึ่ง ที่มีคนที่ชื่นชอบงานแฮนด์เมด เข้ามาพูดคุย และแลกเปลี่ยนความรู้กัน ฉันรู้สึกชอบมาก แต่ก็ยังไม่คิดว่าตัวเองจะชื่นชอบ และหลงไหล งานแฮนด์เมดได้ขนาดนี้

ฉันดูผลงานของคนอื่นไปเรื่อยๆ  และรู้ว่าตัวเองชอบงานผ้า ฉันชอบตุ๊กตาแฮนด์เมดที่คนอื่นนำมาโชว์มาก ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะว่าฉันไม่ชอบตุ๊กตาที่สวยเนี๊ยบ แบบที่ผลิตออกมาจากโรงงาน หรือว่ามืออาชีพ ที่หน้าตาเหมือนกันเป๊ะ ทุกตัว ฉันชอบงานที่แปลก ๆ ดูแล้วหัวเราะได้

ฉันเคยจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ แม่เย็บตุ๊กตาให้ฉันตัวหนึ่ง บ้านเราไม่ใช่ครอบครัวที่มีฐานะจึงไม่ค่อยมีของเล่นมากนัก ฉันชอบตุ๊กตาที่แม่เย็บให้มาก และไม่เคยลืมใบหน้าของตุ๊กตาตัวนั้นเลย ฉันมีความสุขที่จะเอาตุ๊กตาแฮนด์เมดที่แม่ฉันเย็บเองไปโรงเรียน ไปอวดเพื่อน ๆ ที่ไม่มีใครมีตุ๊กตาเหมือนของฉันเลย

เอาล่ะ ฉันจะเย็บตุ๊กตาเหมือนที่แม่เย็บให้ลองดู และฉันก็เริ่มนำเสื้อผ้าเก่า ๆ ในตู้มาแปลงร่างเป็นตุ๊กตา  ตัวแล้วตัวเล่า พอทำเสร็จ ฉันก็เอาไปให้ป้าข้างๆ  บ้านดู  ป้าเขาก็ดูไปหัวเราะไป เพราะตุ๊กตาของฉันมันอาจจะประหลาด บิด ๆ เบี้ยว ๆ   หน้าตาอาจจะไม่เหมือนตัวที่แม่ฉันเย็บให้ แต่ความรู้สึกเมื่อได้มองดู  ความรู้สึกคือความรู้สึกที่เหมือนกัน มีความสุขที่ได้มอง เหมือนที่ฉันมองตุ๊กตาของแม่

ฉันเริ่มหลงไหลงานฝีมือมากขึ้น เริ่มที่จะไปซื้ออุปกรณ์มาเย็บจริง ๆ จัง ๆ และก็ยังคงใช้มือเย็บอยู่ดี เย็บ ๆ ไปเรื่อย ๆ ตุ๊กตาเริ่มเต็มบ้านเลย เวลาเด็ก ๆ มาเยี่ยมบ้าน ฉันก็จะให้ตุ๊กตาเป็นของขวัญไป เด็ก ๆ ชอบใจ เห็นรอยยิ้มของเด็ก ๆ ฉันก็ดีใจแล้ว และฉันก็คิดว่า นี่ล่ะ คือสิ่งที่ฉันจะตั้งใจทำต่อไป ฉันคิดว่าฉันทำแล้วมีความสุข  โดยเฉพาะเวลาที่เด็ก ๆ เล่นตุ๊กตาของฉัน


ฉันตั้งใจว่า จะเย็บตุ๊กตาไปเรื่อย ๆ เพราะมันเป็นความสุข และวันหนึ่ง ฉันอาจจะได้เย็บตุ๊กตาตัวที่สวยที่สุดให้กับลูกของฉันเอง และฉันก็ได้ได้รับรู้ถึงความรู้สึกของแม่ที่เย็บตุ๊กตาแสนสวยให้กับฉัน

 



----------------------------------------------------------------------------------------------------------


ย้อนรอยสมัยเด็ก กับงานเย็บปัก ถักร้อย สิ่งที่แม่หยิบยื่นให้


1. เรียนทำดอกไม้

ฉันจำได้ว่าสมัยเด็ก ๆ  มีญาติคนหนึ่ง สอบเข้าไปเรียนคณะคหกรรมศาสตร์ ตอนนั้นไม่ค่อยเข้าใจ คิดว่าทำพวกงานฝีมือ เข้าใจแค่นั้น เวลาไปเยี่ยมบ้านพี่คนนี้ทีไร ก็จะเห็นดอกไม้สวย ๆ ตุ๊กตาสวย ๆ ทุกทีเลย  เห็นแล้วก็ชอบ แต่ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องไปทำ


วันนึงปิดเทอม แม่บอกว่าอยู่ว่าง ๆ แม่จะให้ไปเรียนทำดอกไม้กับพี่เขานะ เราก็ด้วยความเป็นเด็ก เรียนก็เรียน แต่ไม่ได้เรียนเพราะว่าอยากจะเรียนรู้อะไรหรอก ก็แม่ให้ไปเรียนก็ไป แม่ลงทุนซื้ออุปกรณ์ กระดาษสำหรับทำดอกไม้ กระดาษพันก้านดอกไม้ ตะกร้า สำหรับจัดดอกไม้


ทำออกมาก็สวยตามฝีมือเด็กประถมนั่นแหละ แต่แม่ก็ภูมิใจ  หลังจากเปิดเทอม ก็ไปเรียนตามปกติ ลืมเรื่องดอกไม้นั่นไปเลย แล้วก็ไม่เคยทำดอกไม้อีกเลย


2. ถักผ้าพันคอ

เมื่อตอนอยู่ชั้นประถมอีกเช่นเคย คุณครูในห้องบอกว่า ครูจะสอนถักมุมผ้าเช็ดหน้า บอกรายการอุปกรณ์มาพร้อม  ด้วยความที่อะไรก็ไม่รู้ กลัวเปลืองเงิน ก็เลยไปบอกคุณครูว่า คุณครูขา หนูไม่อยากถักผ้าเช็ดหน้า ไม่ชอบทำ แต่อยากถักผ้าพันคอมากกว่า เพราะว่าหนูทำเป็นแล้ว แม่สอน แล้วที่บ้านก็มีไหม กับเข็มอยู่แล้ว ไม่ต้องเปลืองตังซื้อ


จะด้วยอะไรก็แล้วแต่ คุณครูไม่ยักกะว่าแฮะ กลับบอกว่า งั้นเธอถักผ้าพันคอไป แต่เพื่อน ๆ ทั้งห้องถักมุมผ้าเช็ดหน้า  (กล้าไปขอได้ไง คิดไม่เหมือนคนอื่นอีกตามเคย)  แล้วผลงานถักผ้าพันคอของเราก็ได้ไปโชว์ในงานประถมศึกษาแหละ



3. งานใบตอง


สมัยตอนเด็ก ที่หมู่บ้านอยู่ห่างไกลลิบลับ เวลาช่วงงานลอยกระทง ที่หมู่บ้านก็ไม่จัด แต่แม่อยากให้ลูกได้เรียนรู้ประเพณีต่าง ๆ ก็เลยพาลูก ๆ ไปลอยกระทงทุกปี โดยการทำกระทงเอง แรก ๆ แม่จะทำให้ แต่ปีหลัง ๆ เริ่มหัดทำเอง เรียนจากคนอื่นบ้าง แล้วก็ดูจากหนังสือเรียน ก็สามารถทำกระทงใบตองได้อย่างสวยงาม ตามฝีมือเด็กประถมอีกเช่นเคย

แรก ๆ ก็ทำให้น้อง ๆ พ่อ และแม่ แล้วก็ต่อมา ก็ทำไปถวายพระที่วัดด้วย 


แต่งานทำกระทงนี้ค่อนข้างละเอียด ต้องเอาใบตองมาพับ ๆ แล้วก็เย็บ ๆ แล้วค่อยไปประกอบอีกที ตอนนี้ก็ไม่ได้ทำมาเป็นสิบ ๆ ปี แต่ก็พอจะจำวิธีทำได้บ้าง

ไว้มาเล่าต่อนะค๊ะ